تارلاگ یعنی وبلاگ!

سرویس دهنده وبلاگ تارلاگ راه اندازی شد ...






این سرویس وبلاگ که دارای امکاناتی بسیار پیشرفته در نسخه ابتدایی خود می باشد، بطور آزمایشی راه اندازی شده است و کاربران می توانند هم اکنون وبلاگ های خود را در این سرویس ایجاد کنند.
تارلاگ برخلاف بیشتر سرویسهای وبلاگ نوظهور که برپایه سیستم های دیگر (مانند ورد پرس) می باشند، کاملا بومی و ایرانی می باشد و برنامه توسعه بسیار بزرگی برای آن تدوین شده است.


از امکانات کنونی این سرویس که آن را در بین سایر بلاگ سرویس های ایرانی متمایز می کند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

- مدیریت پیشرفته مطالب

- بخش مدیریت پیشرفته نظرات کاربران، مشاهده نظرات خوانده نشده و تایید نشده، امکان پاسخ دهی آسان به نظرات از بخش مدیریت نظرات، مشاهده IP نظر دهندگان و ...

- امکان ارسال پاسخ به نظرات توسط بازدیدکنندگان

- دسته بندی مطالب به صورت موضوعی، تخصیص برچسب،  ذخیره چرکنویس، ویرایش زمان انتشار و ارسال پست به آینده ...

- آرشیو هفتگی، ماهانه و فصلی (سه ماهه) مطالب

- موضوع بندی لینک های وبلاگ

- انتخاب تقویم میلادی و جلالی برای نمایش های زمان

- امکان افزودن کدهای جاوا اسرکیپت و ... تحت عنوان ابزارک های وبلاگ

- سیستم کاملا گسترده تر پیوندهای روزانه با امکاناتی شامل موضوع بندی پیوند ها، تخصیص برچسب، درج توضیح، مشاهده تعداد کلیک و دسترسی کاربران به آرشیو پیوندها

- سیستم متفاوت تعریف نویسنده های وبلاگ به صورت ارسال پیشنهاد نویسندگی از طرف سایر کاربران تارلاگ و تایید یا رد از سوی مدیر وبلاگ

- دسترسی به خوراک مطالب، نظرات و همچنین پیوندهای روزانه ، امکان دسترسی به خوراک برحسب نویسنده یا موضوع

- و اکثر ویژگی های متداول بلاگ سرویس ها ...

در ضمن این سرویس بروی وبلاگ ها هیچگونه آگهی نمایش نمی دهد و وبلاگ شما چهره حرفه ای تری خواهد داشت.

از مشخصات نرم افزاری این سرویس که بر قدرت نرم افزاری آن افزوده است، می توان به زبان برنامه نویسی قدرتمند پایتون (که به طور گسترده در شرکت هایی نظیر گوگل مورد استفاده قرار می گیرد) و سیستم پایگاه داده قدرتمند  postgresql اشاره کرد.

این سرویس از طریق آدرس www.tarlog.com  قابل دسترس می باشد.

آدرس وبلاگ جدید من

از این پس مطالب خودم رو تو وبلاگ جدید ادامه خواهم داد.
آدرس:
jalil.tarlog.com

این یک پست است!

افتتحاح سرویس وبلاگ ما هم کمی به تاخیر افتاده، البته تقریبا همه کاراش تموم شده (فقط مونده طراحی چند تا قالب درست و حسابی و برخی نوآوری ها که گذاشتم کم کم و با حوصله به سرویس اضافه کنم) و الان قابل انتشار هست ولی به دلایلی مونده ماه آینده . علاوه بر خود سرویس اون راه اندازی سرور و ... هم جریانش برام جا افتاده و هیچ مشکلی نیست (البته دست منابع انگلیسی زبان تو اینترنت درد نکنه! که از هر کتاب فارسی بهتر و حرفه ای تر و قابل فهم ترند! که حتی منبع یادگیری زبانهای برنامه نویسی برای من هم بودند.)
خوب به نظرم با توجه به وضعیت روحی بدی که این روزا گریبانگیرم هست، کارا خوب پیش رفته و یه جورایی هم کمکم کرده تا چند ساعتی تو شبانه روز حواسم رو از روزگار پرت کنه! و همین چند ساعت رو کمی آرامش داشته باشم.
قضیه عنوان این پست هم مربوط میشه به کارای این چند مدت من! که اونقدر برای امتحان کردن کدها و ... از این عناوین استفاده کردم که برام عادت شده.

• برچسب ها: وبلاگ،  

من و وبلاگ

سلام به همه دوستان (اندک دوستان!) که گهگاهی به این وبلاگ سر می زنید.
راستش دلیل نبودن دراز مدت بنده اینه که برخلاف گذشته، یکی دو ماهه که (خصوصا ماه رمضون) سخت روی پروژه هام کار میکنم و دیگه حوصله ای برای وبلاگ نویسی نمیمونه! ( اینم مثل اینکه دلیل خوبی نشد! حالا بگذریم. یکی از دلایلش هم نبود شماست که فکر کنم سالی یکبار هم به اینجا سری نمی زنید. از نظرات گرانبهاتون کاملا معلومه!)

خوب میشه گفت این هم آخرین پست این وبلاگ به شمار مییاد! و تقریبا تا یکی دو هفته ی دیگه مطالب اینجا تو وبلاگ جدید روی سرویس جدید خودمون ادامه خواهد یافت.
این سرویس رو از مدت ها قبل تو فکرش بودم ولی بدلیل برخی دلایل روش کار نمی کردم تا این دو ماه اخیر. یکی از دلایل کند پیش رفتن کار هم اینه که خودم تکنفره می نویسمش، از کد نویسی و طراحی پایگاه داده تا طراحی گرافیکی آیکون هاش!
جالبتر اینکه فکر کنم رکورد رو هم شکستم، چون برخلاف سایر وبسایتها، شکلکهای قابل استفاده داخل متن رو هم خودم طراحی کردم و مثل بقیه از یاهو مسنجر و سایر سایت ها کش نرفتم!!! فقط متحرک نیستند و کمی هم کم هستند که اونم گذاشتم واسه آینده سر حوصله! چون این کارا جدا از خود برنامه نویسی خیلی وقت گیره و کلا جزو حوزه هنر به شمار مییاد (و منم مجبورم یه مدتی هنرمند باشم!!!)

حالا بعد از تموم کردن خود وبسایت، راه اندازیش روی سرور هم برام بیشتر از همه سخت مییاد، چون قراره براش یه سرور اختصاصی بگیرم (مدیر و ادمین سرور هم خودمم!) و باید سیستم عامل و نرم افزارهاش رو هم خودم نصب و راه اندازی کنم، نمی دونم چقدر طول بکشه و چی از آب دربیاد!
در آخر هم امیدوارم این سرویس بتونه رضایت کاربران رو بدست بیاره.

فعلا یا علی

تبلیغات اینترنتی و هزاران مشکل

وبسایتهای ایرانی برخلاف غیرایرانی ها مشکلات زیادی رو از حیث نبود امکانات مناسب متحمل هستند که اگه از قیمت بالای هاستهای ایرانی در مقابل هاستهای خارجی و ... بگذریم، یکیش هم مساله ی درج آگهی تبلیغاتی در وبسایتها برای کسب درآمد هست.
مشکل، نبود یک سرویس تبلیغاتی درست و حسابی ( به مانند google ads که برای ایران غیرقابل دسترسه) هست.
البته چندتا سایت غیرحرفه ای تبلیغاتی ایرانی هم وجود دارند که تبلیغاتشون درست چیزهایی هست که باهاشون مخالفم ( فیلم و نرم افزار و ... کپی) که البته اگه محتویات اینطوری هم نداشته باشند، باز گذاشتن چنین آگهی هایی در وبسایت ها کار بیهوده ای هست و سالی چند هزارتومانی نصیبتون میشه!
در مورد استفاده از سیستم های خارجی همونطور که گفتم بزرگترینش گوگل ادز هست که ایران تحریمه! و سایتهای بزرگ جهان از همین سیستم استفاده میکنن.  بقیه اش هم که تقریبا مثل همون ایرانی ها هست ... با این تفاوت که به محتویات اونها خصوصا به دلیل اینکه آگهی های تصادفی نشون میده، غیرقابل پیش بینی و غیرقابل اعتماد هستند و گاها هم غیراخلاقی!!! و اصلا نمیشه به محتویاتشون اعتماد داشت. ( چیزی که وقتی وارد وبسایت خودمون شدم، باهاش مواجه شدم! و اعصابم رو کلی به هم ریخت ...)

البته اگه وبسایتتان آنقدر معروف بشه که به طور مستقیم آگهی رو از صاحبان آگهی بگیرید و از سرویسهای نمایش آگهی استفاده نکنید، این نوع مشکلات هم وجود نخواهند داشت.

کپی رایت

تا حالا اسم قانون کپی رایت (حق چاپ) به گوشتون خورده، البته بعید می دونم اینطوری باشه!!! چون این روزا تو ایران کمتر کسی رو میشناسم که رعایتش کنه. همه خیلی راحت نرم افزارها، آثار فرهنگی از قبیل فیلم ها، موسیقی ها و خیلی چیزهای دیگه که فکر کنم بیشتر برای بعضی ها عجیب به نظر برسه! چون برای استفاده از هر اثری در کار خودتون باید با کسب اجازه و رضایت صاحب اثر باشه...

تا حالا حتما براتون پیش اومده که به نرم افزاری خاص نیاز پیدا کردین، تو این مواقع چه کاری میکنید؟! حتما جوابش اینه که میرید به یه فروشگاه فروش نرم افزار و تو این مواقع اگه زیاد ول خرج! باشید، یه چند هزار تومانی برای خرید نرم افزار صرف می کنید و اگرنه هم میگید براتون یه نسخه کپی بگیره!
اشکالی که اینجا وارده اینه که شما تقریبا کمی عمل دزدی! انجام دادید مثل همه سارقان شریف و گرامی ... ولی تو روز روشن!
البته همه تقصیرها هم متوجه شما نیست، حتما شما نمی دانستید که برای مثال قیمت اصلی همون سیستم عامل ویندوزی که خریدید، ۲۰۰-۳۰۰ هزار تومان است، یعنی مثل همون سخت افزاری که این قیمت ها رو برای خریدش پرداخت کردین. بهتره بدونید و شاید حتما می دونید دقیقا مثل همون شرکتی که برای ساخت این سخت افزار هزینه کرده، شرکت سازنده نرم افزار هم همونقدر هزینه کرده تا این نرم افزار ساخته بشه! حالا از خودتون بپرسید که آیا راضی میشدید برای مثال مونیتوری که جلوی چشمتون هست، دزدی بود بعد در مورد نرم افزاری که ازش استفاده میکنید، تصمیم بگیرید.

تاسف انگیزتر! این است که اکثر افراد فعال در حوزه ی رایانه و حتی تولیدکنندگان نرم افزار کشورمون هم با نرم افزارهای غیر کپی ( البته نه غیر کپی های بازار نرم افزار ایران که خودشون کپی هستند) بیگانه هستند! حالا چه امیدی باید به عموم داشت!!!
وقتی هم در این مورد باهاشون صحبت میکنی، تنها دلیلی که مییارند اینه که "اینجا ایران است!" و بقیه رو مثال میزنند که همه استفاده میکنند!

یک چیز واقعا عجیب دیگر هم نظر اکثر نمایندگان مراجع تقلید (نه همشون) در این مورد هست، که نظرشون اینه که استفاده از نسخه ی کپی و قفل شکسته نرم افزارهای ساخت داخل اشکال شرعی دارد و در مورد نرم افزارهای تولید خارج هم فقط اونهایی اشکال داره که شرکتشون با ایران قرارداد دارند و بقیه اشکال ندارد! یعنی اگر با کشوری در مورد نرم افزار قرارداد نداشته باشی میتونی بدون اجازه از اونها و بدون پرداخت حق اونها، از نرم افزارشون استفاده کنی!!!
درسته که وقتی شرکتی با ایران طرف قرارداد نیست، تهیه نسخه ی اورجینال محصولاتشون کمی مشکلتر میشه و باید غیر مستقیم خریداری بشه، ولی این اصلا توجیه قانع کننده ای نیست. با این نوع توجیه این موضوع میتونه محدود به حیطه ی نرم افزار هم نشه و هر محصولی رو شامل بشه که فکر نکنم خود این مراجع هم اینچنین چیزی رو قبول داشته باشند.
شاید دلیل این حکم هم آشنا نبودن با این صنعت باشه و یا باز یه دلیل (تکراری) دیگه! یعنی چون از نظر سیاسی با ما مشکل دارند و ما رو از محصولات خودشون تحریم میکنند، ضایع کردن حقوقشون (دزدی از اونها) اشکالی نداره!!! که این رو هم من هیچ وقت قبول نکردم و نمی کنم!

در هر صورت انتخاب و اختیار با خودتونه

دردها

نمی دونم ولی فکر کنم برای هر انسانی یک درد و رنج گره خورده ای با وجودش، وجود داشته باشه. بیماری، غم از دست دادن عزیزی و ...
اما بحث سر خود رنج ها و غم ها نیست، نوع نگاه هاست، نگاهی که میتونه حتی سرنوشت آدما رو رقم بزنه ...
فکر کنم خدا خیلی منت رو دوش آدما میذاره وقتی اونا رو صاحب غم می کنه. البته شاید این برای بعضی از دوستان کمی غیرمنطقی به نظر بیاد!
من هم از اینکه خدا تجربه های مختلفی (تلخ و شیرین عمیق) رو بهم چشونده شاکرش هستم. تجربه هایی که هر کدومش دید انسان رو به چیزهایی که تا قبل از اون قادر به درک اونا نبود، باز میکنه و اگه بخوام بهتر بگم ظرفیت های جدیدی رو در انسان بوجود مییاره.
درسته که خیلی شرمنده ی خدا هستم به خاطر فکرهایی که تو یکی از این تجربه های خیلی تلخ داشتم. فکرهایی که نمی تونم چیزی در موردشون بگم (که البته خودم خیلی از این نوع افکار و آدم های ضعیف مقابل مشکلات بدم مییاد! ولی متاسفانه خودم هم دچارش شدم).
حالا البته نه اینکه این غم ها و تجربه های دردناک تموم بشن چون چیزهایی هستند که تا آخر عمر باقی میمونن ولی همونطور که گفتم نحوه ی نگاه به موضوع فرق دارند!

پس چشم ها را  ...

انسان ها و اعتقادات

خوب پست قبلی ( که در مورد اسرائیل بود) رو بهانه میکنم و می خوام در مورد تفاوت های اعتقادی مطلبی رو بذارم. به نظر شما چرا اسرائیل از نظر بعضی مردم جهان منفور هست. البته اینجا منظور دولت اسرائیله ولی مردمشون هم هیچ اعتراضی نسبت به عملکرد دولتشون نداشتن.

من قبلا با یه فرد اسرائیلی که تو اینترنت بحث می کردم و می خواستم عقیده واقعی یک فرد اسرائیلی رو جویا بشم، در جواب دلیل کشت و کشتار گفت خدا اینجا رو به قوم یهود وعده داده و حرف از قوم برگزیده و خواست خدا و ... به میان آورد. و من که قبلا فکر می کردم اینها فقط برای قدرت طلبی هست، متوجه شدم بعضی آدمای اونجا هم از روی اعتقاداتشون در مورد قتل عام مردم سکوت می کنند.
چیزی که بیشتر از همه منو ناراحت میکنه اینه که این فرد که تو هر جمله اش اسم خدا نقش بسته و دارای اعتقادات قوی به خدا و ... هست چطور اسیر برخی انحرافات دینی شده و چطور نژادپرستی رو در قالب دین به خوردش دادن.
اینجاست که میتونم بگم ٬دین نجاتبخش ترین و در مقابل دین انحرافی وحشتناکترین موجودات روی کره زمین هستند!٬
و همینطور ٬دنیا پر است از اطلاعات نادرست و انسانهای بی فکر٬، چیزی که تو همه جای دنیا از جمله ایران وجود داره!

عده ای هم هستند که وجود خدا رو انکار میکنند و یا اعتقاد خیلی ضعیف (و یا حتی بعضی ها تعریف جدید من در آوردی که اونم برای توجیه برخی دلایل واضح وجود خداست مییارن! ) که با این افراد هم  زباد سر و کله زدم و بحث کردم و حرف حساب و ناحسابشون رو شنیدم. این افراد هم یه عده عقاید خاصی رو برا خودشون سرلوحه قرار دادند و تو جاهایی هم پیروی کورکورانه یا همون متعصبانه دارند مثل بعضی ها که متعصبانه دین باور هستند نه تعقلی.

به نظر من اگه یه عده ٬دنیا زده! و هوس باز!٬  رو کنار بذاریم، اکثر مردم دنیا انسانهای مومن به خدا هستند و تنها کمبودی که وجود داره نبود دین واحد و رهبر واحد و وحدت مردم جهان هست که میتونه دنیا رو به بهشت تبدیل کنه! تنها راه حلش هم ظهور منجی و نجات بخش که نقش رهبری دینی همه ی مردم جهان رو داشته باشه که خوشبختانه این نجات بخش هم تو اکثر ادیان ذکر شده و خیلی ها منتظرش هستند.

حالا منظور کلی من از نوشتن این مطلب اینه که اعتقادات باید بر مبنای عقل باشند نه ادعاهای دیگران! اینطوری هم عرصه برای ادیان تحریف شده یا ساختگی و همینطور تندروها و کم رو ها و ... تنگ میشه و همینطور هر روز تو رسانه ها نمی نویسند که امام سیزدهم و چهاردهم و ... اومد و عده ای رو فریب داد و ...
اینطوری اعتقادات و ایمان هم بنیه ی قوی خواهد داشت و به این سادگی ها از پا در نمیاد!
البته شاید عده ای اعتقادات خودشون رو جزو موضوعات بدیهی بدونن بدون اینکه فکر درستی در موردشون کرده باشند و فقط صرفا قبولشون دارند، اینجا هم باید بگم تو هر دین و آیینی که هستید چند لحظه فکر کنید ممکن بود شما هم اکنون متولد یک منطقه دیگه مثلا همون اسرائیل بودید، آیا باز هم همین اعتقادات رو داشتید یا هرچیزی که اونجا به عنوان دین مطرح بود رو قبول می کردین!

در ضمن توجه کنید که منظور از پذیرش عقلی یک اعتقاد این است که با علم و منطق متضاد نباشه وگرنه ممکنه در مواردی عقل موضوعی رو به رسمیت نشناسه ولی دلیل درستی هم برای رد اون نداشته باشه، که تو این موارد هم به نظرم از اونجایی که علم انسان کامل نیست، نباید همینطوری برای راحتی خودمون! نادیده گرفته بشن، و این هم به نظرم انتخاب راه درست نخواهد بود!

"عقل راهنمای مومن است"
اینم از فرموده های یکی از امامان (فکر کنم امام صادق).

حالا اینا برداشت شخصی منه و ممکنه با نظر عده ای از دوستان متفاوت باشه!


خوب نوشتن این سه مطلب آخر هم مثل اینکه ۳ ساعت وقت گرفته!
(ساعت ۳ نصف شب شده و من از ساعت ۱۲ شب مشغولم!)
حالا حوصله ویرایشش رو ندارم اگه تو جاهایی همبستگی بین جملات وجود نداره، خودتون اصلاحش کنین!

زبان PHP و بازم اسرائیل!

چند ماه قبل بود که تو یکی از پست های وبلاگ آقای شیرازی به مطلبی برخوردم با موضوع توسعه پی اچ پی توسط اسرائیلیها که در نوع خودش مطلب جنجال برانگیزی بود و مخالفان زیادی هم داشت! که البته من با قسمتهایی از نظر ایشون موافق و با قسمتیش مخالف بودم. من پیش از زبان پایتون، از پی اچ پی استفاده می کردم ولی به این موارد دقت چندانی نکرده بودم.

زبان php که به عنوان یکی از محبوبترین زبان های اسکریپت نویسی وب در جهان به شمار می رود، توسط برنامه‌نویس دانمارکی/گرینلندی به نام رسموس لردورف نوشته شد. زیو سوراسکی و اندی گاتمنز دو توسعه دهنده در فناوری IIT اسرائیلی بودند که پارسر این زبان  رو در سال ۱۹۹۷ دوباره نوشتند و اساس پی اچ پی ۳ را تشکیل دادند و میشه گفت شد محصول اسرائیلی چون شرکتشون تو اسرائیل فعالیت میکنه.
از طرفی میشه ادعا کرد که چون این زبان متن باز هست و برنامه نویسانی از سراسر جهان تو توسعه اش نقش دارند، نمیشه گفت یک زبان اسرائیلی هست.
در مورد سود آوری برای شرکت اسرائیلی هم از یک طرف میشه گفت چون مفسر این زبان رایگان هست پس سودی هم براشون نداره ولی باز از اون طرف! هم میشه گفت این شرکت با اعتباری که از محبوبیت و پراستفاده بودن زبان php و مفسر تولیدیش بدست میاره سایر محصولات و نرم افزارهای پولی خودش رو به فروش میرسونه.
حالا من کاری با درست بودن یا نبودن هرکدوم ندارم، چون هر دو موضع یه جورایی قابل قبوله!!!

یه نظر دیگه ای هم وجود داره که نباید سیاست و علم و تجارت رو به هم ربط داد. این رو من هم کاملا قبول دارم ولی مشکلی که هست اینه که بعضی وقت ها ربط پیدا کردن این دو موضوع بدست ما نیست! خوب بالاخره هر وجدان بیداری هیچ وقت قبول نمیکنه به کشوری که قتل عام مردم بیگناه (حالا وارد جزئییاتش نمیشم چون به نظرم تو این موضوعات هم دو طرف مقصرند) براش مثل آب خوردنه با استفاده کردن از محصولاتش بهش کمک مالی و شهرت و اعتبار کسب کنه و باعث قدرت گرفتنش بشه!

از طرفی هم وقتی دیگران (گوگل و یاهو و ...) برخی سرویس هاشون رو برای ایران غیرقابل دسترس میکنن یا نام ایران رو از لیست کشورهاشون حذف میکنن، این ربط دادن سیاست با علم و تکنولوژی نیست؟ و چرا ما نباید مشابه اون واکنش نشون بدیم!

ماه رمضان

بالاخره ماه رمضان امسال هم کم کم نزدیک میشه، دلم لک زده برا روزا و شباش. این ماه کلا حال و هوای خاصی داره و آرامش خاصی هم برام به همراه مییاره.
امسال اما چند تا تفاوت هم با سالهای قبل کرده، اینکه امسال پدربزرگم کنار ما نیست و به رحمت خدا رفتند و دیگری هم در مورد خودمه که امسال سال خیلی بدی رو داشتم و با دلی پر پا تو این ماه میذارم.
امیدوارم هممون این ماه رو دست پر پشت سر بذاریم و چند قدمی به ذات مقدسش نزدیکتر بشیم ...